تبليغاتX
به نام تنها پناه بی پناهان دیار سرنوشت
گم شده در پیچ و خم های جاده ی زندگی

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد ؟

 

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم

 

چه خواهد ساخت ؟

 

ولی بسیار مشتاقم ،

 

که از خاک گلویم سوتکی سازد .

 

گلویم سوتکی باشد

 

به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

 

                   و او

 

یکریز و پی در پی ،

 

دم خوشش رابر گلویم سخت بفشارد ،

 

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد .

 

بدین سان بشکند در من ،

 

                سکوت

 

              مرگبارم را .

 


+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم آبان 1386ساعت 17:21  توسط آشنایی در همین نزدیکی  |